You Mean So Much to Me
All struggles in life were on you. Your mother died with a brain cancer at the age of 33. After a year, your father re-married. You were a 17 year old at that time. All of your dreams in life had ended with this tragedy. You got married to Mr. Right on October 26, 1967. At this age and being the eldest, you started working hard like a cow just to feed your 4 sisters and 3 brothers.
Everything has an end. After 16 years of taking care of this family, you decided to separate from them, because you wanted to move on too. You already have 3 girls in a family of your own; they need a lot of time, and you were preparing for a good future for your children.
At this point your father, brothers and sisters don’t like you anymore; because you did not keep your promise to your mother, to take care of them. You moved to another place just to stay away from them.
Most of your time, you were trying to make a lot of money just to send your children to a prestigeous school in a city. Money was not easy to make for you because you didn’t finish your studies. You never finished your high school. You were a dreamer, I deeply admire you for that.
As time went by, all of your dreams came true. In 1999, your youngest daughter finished her studies, the last of 3 girl to finish college. Then after 2 years, all your debts were paid off.
May 1, 2003, you went to the doctor and had an operation then by June you found out you had a colon cancer. You were told you would live up to six months. How sad it was to hear this news. So you were like a dead person walking.
November 2, 2003, I remember our last breakfast. We were sitting on the floor with a small table. You did not join with us in eating. But instead, you were there sitting and watching our every bite.
At three o’clock in the afternoon, we sent you to the hospital. This was your last day and you were leaning on my shoulder. Suddenly, you stopped breathing. We tried to save your life by using an amboo bag to pump air into your lungs; then after I pumped many times your heart beat came back. The doctor’s advice was to use a respiratory system so that you could breath good.
All of your family agreed to disconnect all the medication on the next day at 7am.
During this hour you were getting weaker and weaker. You tried to talk to me because you wanted to remove the tube in your mouth. And I explained to you, you can’t breath if we will take it out from your mouth. I kept saying these words “I LOVE YOU MAMA, if you can hear me please move one of your fingers.” Yes, she did it with tears in her eyes. Oh, how I wish I could hear your voice too.
November 3, 2003, it was the 59th birthday of your Mr. Right. At six o’clock in the morning you passed away in a natural way, at the age of 53. How sad we were celebrating your Mr. Right’s birthday in the funeral home and singing happy birthday. And now, we are celebrating your 2nd death anniversary. For Papa, happy 61st birthday.
To both of you I am playing your favorite artist band, “The Platters”.
click next/stop as you prefer
42 Had something to say...:
pirs ko, heheheh balik ra ko ako sa ning i post kay basin naay maka una mo ligid jud ko, hehehe
Madz ay pinay iyak mo ako, grabe! Nakakalungkot naman sa birthday pa ng papa mo nawala ang mama mo. Pero unsaon ingon ani man jud ang kinabuhi sa tawo dili man nato mahibaw-an kong kanus-a na ang time nato nga kuhaon ta sa Ginoo. Reading your post di nako ma pugngan ako luha, nga ingon ka nga everytime mo ingon ka og I love you sa imo mama iya lang ipa lihok ang iyang tudlo. Ang sa ako pod papa before siya nawala igo na lang siya ni tan-aw namo og ako pa jud ang naa sa iyang atubangan pag atake sa iya nga wala ko kasabot kong unsa ang akong buhaton adtong tungura. Pero kasayod ko nga ang imong mama nag malipayon na siya uban sa Ginoo.
Ayo ayo dinha madz og kiss ko ni Maria, mwaaaah!
Indeed she was a dreamer…….. As I was reading you’re posting I was deeply touched about it. I remember the days we spent together with mama. We shared her pain and suffering. I was even telling Achie that during mama’s sickness I really felt that the world stop revolving. She got our attention. Everything that happened was all part of God’s plan.
I am just sad that we can’t share with her the fruit of her dreams for the FAMILY…… A lot of things had happened after her death.
Let’s just remember that everything that happened in our life is part of GOD’s plan.
raq, mothers always dream big for her children's sake. We all love our mothers, dont we?
cheer up girl! God has reasons for allowing things to happen.
nakakaiyak naman story ninyo Manay!
Hindi naman talaga sila nawala...nandiyan lang...binabantayan ka at ang family mo! Kung happy ka, sigurado mas happy sila.
nakahilak jud ko habang nagbasa ani Quel. abi man nako og kinsang story ni. it's sad but i'm sure ur parents are both happy now. salamat diay sa feedback Quel ha. i miss our dog pod. ako baya nag name ato niya. we treat him like family. sa crib pa gani to sya matulog sa una when we first bought him kay puppy pa man to sya. amigo kaayo clang duha ni AJ. mura na pod to namo sya og 2nd baby kay hilig kaau sya magpasabak sa akong bana. mag ilog clang duha ni AJ sa attention. na oi kahilak naman ko og samot, shucks! hunong na lang ko og type oi. ang pics naa sa photo album namo Quel. click lang ang photo album link didto sa my own pages nako sa gilid gani sa akong journal. di lang nako e post ang link dri kay makita sa uban nga wala kaila nako, hehe! cge u take care dear and kisses to ur Maria.
hi Raquel, karon diay to second death anniversary sa imoa mama. dungana raman diay a ug bulan nawala ako papa kay Nov. 15, 2003 pod. sakit ako dughan sa imong post dinhi and nakahilak ko. Sorry to hear you lost. I know its still heart until now and I am the same. I will post my father's life her and our family later on. Na sige ayo ayo dinhi just pray for your mom. Grabe man sad diay no kay dungan gyod sa adlaw sa imoa papa murag gitoyo para dili siya malimtan sa imoa papa. May she rest in peace in eternal life.
take care yourself and hugs and kisses to you and Maria.
Hi quel, what a sad story ani oi! Imo napod kong pahilakon dri..sige ikatawa ko nlang ni..Bitaw oi dli lalim mawad an og mahal sa kinabuhi especially any of our parents. Kong pwde pa lang hangyoon ang Ginoo nga pabalikon cla. Sakit sa ako side kay grabe pag antos sa akong papa grabe ka hardworking just to send all his 13 children to private school. Nawala sya 3 years ago, sakitan ko maghunahuna sa iyang pagsakripisyo para lang sa amoa. Hala dri nalang ko kutob kay nag awas awas na akong mga luha isbang daghan pa unta ako isugid. We just pray nga malipayon cla og tua cla karn sa kamot sa Ginoo.
Atimanon pod una ko ri akong gamay..ingat kiss to maria mercedez muaah!
parepareho na diay ta ani wala nay papa, ako October 30, 2002 siya namatay, a week before his 65th bday. Bata pa sila nawala Raq no? Sige lang, nagbantay ra gihapon sila sa inyo and im sure theyre happy where they are now kasi theyre together na e. Good day sa imo diha! ingat.
Raq, sorry wala ko kasabot, mama ra diay nimo ang nawala, sorry kaayo ha, na confuse ko dah! Happy bday sa imo papa!
Oy what I mean diay ba nawala napod akong papa, I know imong mama nawala, akoa akong papa..hehehe
hala wla nata nagkatugma..sorry madame.
Happy Birthday to your Papa raq, wish him the best and long life!
Maayo ka mareng raquel kay nakita nimo imong mama sa iyang pag biya kaninyo, pero ako wa jud nako nakita oy! Kung kaya ko lang kuykuyon iyang lubnganan ako na kanang gibuhat sa dihang pag uli ko nga wala na diay akong pinanggang mama! Aw di nalang nako tas-on kay basta mama gani ang hisgutan di jud nako kapugngan ang akong mga luha nga modagayday. Pagkasakit sa akong dughan nga halos katapusan ko na sa akong pag ginhawa sa panahong wala koy hanaw sa nahitabo sa akong mama. Cguro kong huyang ko nga nilalang niadtong panahuna di unta ta magkaila karon, apan naay koy kaisog nga nakigbatok sa mga temptation nga kutluon ko nalang usab unta ang akong kinabuhi.
Lagi ba nitulo jud akong luha dire.
Salamat kaayo sa inyong comment..unya nalang ko ka mo tubagon matag-usa kaninyo kay nag human pa mig pukpok sa akong mister.
Hangtod karon presyo pa japun ang mga panghitabo sa akong mama kay grabe iyang pagsakrepesyo sa iyang sakit. Wala nay mahimo ang doctor, dili na pod puede i-prevent ang cancer niya kay malignant na daw. Maghulat nalang daw mi kong kanus-a sya mawad-an sa kinabuhi.
Sayang wala jud niya na enjoy ang iyang gipanghaguan. Unta karon panahuna ang iyang problemahon ang pagpa guapo na unta sa among balay og uban pa niyang mga plano sa una.
Daoy mga mare oi, ninghilak naman pod ko nga nagsulat ani. Ug naminaw sa ilang paborito nga kanta.
Daku ang celelebration didto sa among bukid karon kay namatay akong mama, birthday pod sa akong papa. Silang duha puros kamagwangan, karon daghan igsoon nila tua sa amo. First anniversary pod wala ko didto kay ning larga naman dayun ko diri sa America.
O cge, diri nalnag usa ko kutob.
Hi Raq, wow- I am very sorry, so sad. You made me cry specially you played their favorite song. You know is my beloved parents favorite too. I can remembered early in the morning they played this song and danced together. My tears is running down reading your story while listening the song Twilight Time. I can even hear my Nanay & Tatay voice singing the song together. Also reading your story made me love my parents more & more. Sorry again.
Take care as always my dear.
Sorry about your loss...
Hi, Raq, your post is touching, very sad naman oy. Grabe imong Mama namatay gyod sa birthday ng Papa mo. I am sorry to hear your tremendous loss. Ka mga lami naman sa mga songs na gusto sa Mama nimo, the Platters, fav din namin sila. Anyway, peace be with you, we all have our darkest hour na pag mamatayan, wala gyod og closeness or makapa make us feel better. It is for us nalang to survive our hardships and trials sa buhay. So, take care and be strong lang sab.
lahat siguro ng mga blogger may masasaya at malulungkot na karanasan sa kanilang buhay. sa lungkot at saya nandito kami iyong mga kaibigan na handang dumamay sa iyo. sa death anniversary ng mama hatid ko sa iyo ay isang mataimtim na panalangin para sa kanyang katahimikan at kaligayahan para sa mahal niya sa buhay.
It's kinda hard to celebrate death and life together. I was deeply moved by this post. I cannot imagine myself in such grief although I know that we will all have to meet our final destiny.
huhuhu. i can't say anything at this moment.
Para po sa lahat:
MARENG GIE,
DULCE,
DARLENE,
BAKAY NI NENENG,
HONEY,
LANIE,
DAUPH,
TESS,
MARENG ETHEL,
TATA,
JO,
~ANA P.s.~,
ATOY,
EVI
Wala na po akong masasabi, hay ewan ko ba marami namang araw na puede akong amg emotional pero sa mga oras na to sa death anniversary nya, biglang naalala ko ang lahat. At preskong presko pa ang mga pangyayari.
Marami cguro akong pagkukulang sa mama ko kaya ganito nalang ang pakiramdam ko.
Marami pong salamat sa pagdamay nyo sakin ngaun.
Raquel
Ay nakalimutan ko ang nakakatandang kapatid si Achie. Thank you for reading this post Achie.
grabe ako hilak diri with matching hikbi pa jud. u were right when u texted me that i should have a towel with me. hehehe. smile na ko karun kay nahuwasan nako.
u know this is the nth time i cried this week. i cried a lot when i went home to bukidnon last Monday. i just arrived in cagayan this morning. I was viewing our photo album at home particularly mama's pictures when she was sick. It was June 2003, the only pictures we had when mama was sick already. the pictures were taken when TONEY was here in the phils. She looked so happy in those pictures with toney(& i always thank GOD for giving mama a chance to see toney). she was not just happy but very very happy. she was not just smiling in the pictures but she was laughing you'll never know that she has cancer; that the operative wound in her stomach was never closed because the cancer has metastasized already. it has been 2 years since she passed away but seeing those pictures always makes me cry.
before we went to the cemetery last wednesday, i kept remembering the things we did when mama was still alive. she should have been there when we were getting ready. she should have reminded me to get flowers in her garden for our dead lolas, lolo and jong2x. But last wednesday it was different. She was not there to remind me. I was picking DAISY flowers at mama's garden for her. oh, it was so painful. i kept thinking about her while picking the flowers.
i think i have to stop now. hilak na pud ko ga. huhuhu. mingaw jud ko ni mama oi.
Achie naa diay ka diha? Nag IM ko sa imong yahoo og chikka wa man tubag...please open your yahoo kay gusto ko makig estorya nimo.
hi raqs, 2nd death anniversary diay sa imo mama. sus ako 6th yr death anniversary na sa ako mama mohilak pa gyud ko. naa bitaw kasabihan nga life must go on...tinood biya na pero naa gyud missing link ba maka-feel gyud ta ug emptiness. dayon sa atong paglakaw ning madanlog nga kalibutan maghandom man gyud ta ug mama oi.
na moundang lang sa ko day raquel kay mogawas ra ba gyud ning akong pagkabalaknon ba. dayon ning hoot na pod ning akong kasing2x. dayon nagsugod na pod ko ug impake dire. huna2x lagi ko nga mohapit ba kaha ko sa menteryo (dayon nako larga) duaw sa akong mga ginikanan pero mura man ug di nalang tingali kay magbaha ug luha day. lain ra ba ko makasugod kay dugay ko makaundang. hayyy life ani gyud diay...email lang unya ko nimo ha puhon maka abot ko diha. tc.
Mareng Raquel, Happy weekend diay kaninjo diha.
Kanang diay matud mo na yayay ka? hala ka oy, basta in aron panahuna uso jud ang flu, pastilan ampingi baya akong gamay nga kumare diha.
Diay, nagbago bogt ka kay di ka kakuha sa akong pixeies :) mutoo ko nimo nga inig tuplok nimo sa here maong akong gi-utro. Lakaw balig na ngadto tuploka nalang ang pixel nga imong ganahan mogawas ang bag-ong window.
Diay ba, asa man si manoy Dops, nakadawat ko ganiha ug reklamo gikan niya nga gikapoy kuno siya ug guyod nato, aw sa iyang ka gwapo wa man nato siya bugal bugali ba hehhehe duha man gani to sila ni Achie hehhe
Dia jud ko ay nag overtime ug suroy gitagsa tagsa nako akong links, kapoy man pod diay kay murag tibuok adlaw pod kog nilingkod dire, pero arang arang ning akong gilingkuran kay medyo humok humok kay sa kagahapon nga made of steel, nigsilaob jud akong kutipot.
mareng Raquel, unsa bay here nga ako namang gikuha ang here! Hala e refresh kanang imong puter palihog beh, kay basig nayabag na! hehhehe
Diay katong pa byuti nako nga color sa akong comments wa man toy coding :) ambot lang pod ug mo effect sa e blogger kay akong gisuwayan di man matud pa sa taas aning imong comments page nga You can use some HTML tags, such as .... nakita nimo? So di ma pwede ug gamitan nakog di color dire :) di mo effect ngare kay not allowed kuno! bisag e type ko lang ang simple nga coding, na hala sa tagboard nalang nimo nako gi type ang coding sa color,ambot lang kong sa admin nimo, sulaye lang. Kay murag bold letters lang ma pwede dagway dire ay! Na hala ayo ayo diha.
Mareng Raquel, naguol kaayo ko sa email ni Lutchi kay katong iyang daog nga batos wala niabot sa iya, empty envelope ra ang niabot :( nitulo akong luha kay wa ko magdahom nga mawala tua kay dili man sad normal envelope ang akong gisudlan pinalit ko man sa post office dire sa amoa. Mao ni ay http://www.akoni.info/tags/forEthel1.jpg e type lang aron imong makita ang empty envelope nga niabot kang Lutchi.
Gisayangan kaayo ko atong mga batos ba, naguol kaayo ko dire ug gibasol nako akong kaugalingon kay kaingon ko man ug safety na to ang envelope maayo pa diay ug gisulod ko nalang to sa cartoon, wa man pod lagi ko nagdahom nga kawaton :( Giignan ko ni vana nga di nalang daw ko maguol kay naghinuktok ako dire. Grabeh jud oy, di diay jud masaligan ning mga tawo sa postal office whole world, kaingon ko man sa atoa hasta pèod diay dire. Naguol jud ko oy.
Raqz, aguy, gi interview naman lagi ko nimo! Hahaha! Joke ha. ~_^
Anyway, taga Negros Oriental si ako. Naa ko sa Michigan karon, silingan mi ni Carlota. Ummm...Unsa pa, Bisaya kung dako. ^_^
Thanks sa message ha. :D Take care. ~_^
wag kang mag-alala kasama na nila si God sa heaven at they're watching you and so proud of you.
take care alwats & best wishes
i am deeply moved by your story about the way ur Mom died. Sakit jud if naay mobiya nga mahal nato sa kinabuhi. Ato na lang hunahunaon nga ang tanan adunay plano nga gitakda sa Ginoo.
si shiela diay nag ingon sa ako about diri sa imo post. she visited my site. salamat kaayo sa iyang pagbisita. nagudhak udhak ko diri ug inubo oi hehehe. mura ko ani ug iro sige ug paghot.
ang sad naman. :( but your mom seems to be a very strong woman. im sure you're all proud of her.
btw, ang cute ng baby mo. hehe i saw ur link at my guestbook. care to exchange links?
Hehehe..unsa to condensada na imong ubo :) pero mopaghot lang gihapon, kusog pa diay ka mopaghot ni churchill hehehe ayo ayo diha ug ayoha na akong kumare nga di matakdan sa imong paghot.
PARA PO SA LAHAT:
Pagkatapos nagkasakit ni mister, sumonod ako. At ngaun naman sy si Maria ko.
Sorry po, at ako mamahinga muna na kagaya ni mareng Gie.
ACHIE,
KIM,
MARENG ETHEL,
LANIE P,
MANG KADYO,
BLESS,
AMGINE,
MARENG ETHEL ULIT.
Sorry po di ko pa kayo masasagot. Thank you nalang ang masasabi ko para maikli lang.
Hi Madz, diri na lng sa ko mag-taas og ciomment kay dugay na kau akong utang nimo, hehehe...
Bitaw, masulob-on man kau sad imo story diri bahin sa imong mama, pero dili na lng na moy akong tan-awon ang akong makit-an kay ang grabe ka isog og kamaayo sa imong mama nga bisag sa unsa, iya gyud mo gi-sakripiyuan nga mahaw-as sa kalisod sa kinabuhi..labi lang siya ka-swerte pod nga kamo moy iyang mahimong mga anak, mga anak nga kabalo pod maghuna-huna unsa kalisod sa kinabuhi og unsa ka klase ang sakripisyo nga gi agian sa ginikanan aron lang matagaan og maong kaugmaon ang mga anak...
og ako nalipay gyud nga tanan kamo nahuiluna na og pag-ayo...tuod, ang imong mama, ningpahuway na pero dili kasakit iyang gibati sa kaulahian sa iyang kinabuhi, kung dili ang katam-is sa pagbati nga makit-an nga ang iyang mga anak, sa maayo na ang pagkabutang sa kinabuhi...
kabalo ko nga nalipay siya nga ang iyang kasakit dili nabutang sa walay kapuslanan...
og mao na ang iyang kalipay nga dad-on hangtod sa kung asa man siya karon...
nagpasalamat pod ko nga nagkaila ta, og naghinaot sad nga sa gamay nga panahon nga kita nagkaila, imo sad kog gidawat nga amigo..
kabsa sad ko sa imong mail ni carlota, salamat kau nga imo kong gihimo nga example, askang blush kau ko, hehehe...pero salamat kau madz...
sa tinuod lang pod, dili man ko mau gyud kay ang pagsulat dili man na maong akong forte kay kalayo ra sa akong major sa aning mga writing anik anik..pero...naganahan lang pod ko nga magsulat sa kung unsa ang naa sa akong hunahuna og gibati, mong nanggawas lang pod unsa manggawas, sakto pod ka, bitaw imo ko na-ligsan, hahaha...taas kau ko magsulat no, bitaw kamong si nang ethel maglumabaay og reklamo, hahaha...unya, mahibulong ko atopng ni ME nga kung ako man sad putlon lagi kay taas, mo-ingon nga tas-on na lng lagi nako, bahalag taaaaassssssssss kau, basta mahumabn, hahahah...
unya kay nahuman na lagi, og...mao to, morag nahub-sana kong kasingkasing sa pagsuwat, hehehe...joke, bitaw.. pasensya-i ra s ako nga dili ko active sa blogging, pero maabot ra sad ang panahonm nga makasulat na pod ko og dili sa ana nga mga panahon, hinaot nga mature na sad ko kau pra magsulat...
hala ka kay kataas naman diay ani...sagdi alng...ako na lang sab tingbon...
bahin ni nang ethel, hehehe...NANNGGGGGG! asa na akong gipangayo? sus, imo na sad ko tagaan diha og kanang mga kung unsa pa na akong mga gipangbira..kakapoy anang opisyuha, lagi ingon nako nimo nga nagsawa na akog sigeg bira ninyo diha, papahuwayi nako og tagai na kog akong sakto nga balor, hahahah...kato ba nga morag kinsa ba nga na nagsigeg ngisi, samtang nag...mao na lagi to, og nag hingi... basta...og ang usa pa nako nga hangyo ba, kationg labing kau nga scene ba, morag sa salida nga ako og kanang imong grabe kagwapa nga naa sa imong header, hehehe...loving kau ba nga kamong tanan, as in kamong tanan naglaway sa kasuya..ana nga epek ba...bantay...heheheh...
sa kang anng ghie, aw sus kanunay man na si anng ghie maayo pa kaayo sa maayo, hehehe...way labad, hehehe...kabalita man ko nang nga magseniryoso man kuno ka, mag pahuway sad ka? hmmm...unsa kahay buhat aron, hehehe...
og akng carlota, sa bag-ong amiga, ehhe..nang carlota diay, ehhehe...bisita nya ko sa imong balay, tyy sad nga imo ko gi-apil nga migo bisan wa pa ta magkita, ehhehe...
o cge, hangtod dire na lng gyud kay lakaw nako, hehehe...
pag-ayp-ayo mo diha mga gwapa ha??? tyyy...
o madz, i hope nga mau na ni nga handumanan ingon pa nimo kung manigulang naka, hehehe...pugong pugiong lang ka sa imong pustiso puhon basin manglagpot lang kalit kay magsige kag katawa sa mga pakatok sa imong mga karaan nga mga higala, hehehe...ka-advance ba, hehehe...
ako lang i-bold, pa-ila lang nga hangtod karon og hangtod sa hangtod, ang akong teacher sa BOLD font si MADZ! heheheh...
-DOPS
Madz balik ra ko unya ha aron mo balos sa comment ni noy Dops, tuod madz salamat sa e-mail og dai Carlota salamat, tuod sa una diay madz naga istorya mi ana ni Carlotz sa phone pero nawala amo communication kay busy kaayo ang iyang beauty unya karon nia na busy na pod kunuhay ko, hehehe. SIge balik ra ko unya na gabii. hello ko ni nang ethel og noy dops, mwaaaaaaaaah!
Salamat kaayo sa imong isa ka baryuhan nga suwat pardz. Dili nalang ko mo balos kay busy pod ko diri, cge ko atiman ni Maria.
Believe ko nimo layum jud imong bisdak oi. Asa man nimo gipang pudyot. Ingon ka tagalog ka pero manulti labihan ka bisdak, lupigan ming mga pure bisdak.
Mo adto sa ko sa mga silingan kay akong ibalita kining imong nobela.
manay raquel, sori po dun sa comment ko na may "nila". Im only referring to your mom. Pang general kasi iyon, ibig kong sabihin na kasama na ng mama mo yung lahat ng ating beloved departed relatives, brothers & sisters sa heaven. Pasensya ka na kung nasakatan kita sa sinabi ko..wala pong intensyon. If ever, I want to apologize for everything.
Mang kadyo di ako nasaktan oi...don't be sorry.
Natawa lang ako sa sarili ko dahil bisdak na bisdak ang tagalog ko.
so touching raquel. but as you perhaps come into a christian conclusion - life must go on.
thanks for the comment...how would I call you, milikay?
Naluha ako sa post mo na 'to, manay... Naalala ko ang mom ko. I saw her die. As in nakita ko yung pagkaatake nya sa ICU. Katatakbo lang sa kanya dun dahil bumagsak ang blood pressure nya. Sobrang nanginginig ako nun sa kaba dahil ayaw ko pa talagang mawala ang mommy ko. Tinatawag pa naman nya ako kasi nahihirapan nga raw syang huminga. Nung wini-wheel na sya papuntang ICU, nakahawak pa sya sa kamay ko...
Eto yung post about my mom and my brother (he already passed away na rin) -- http://sashashing.blogspot.com/2006/11/missing-them.html
Hay, naluha ako dito. Sakit sa loob kasi birthday pa ng papa niyo. Pero ang nakakatuwa, bago sya binawian ng buhay, nakita nyang nakatapos kayo na pangarap niya talaga. At di ka nakapag-asawa ng taga-Bukidnon hehehe... :)
Kalungkot! Pero isipin na lang natin na andyan lang sila watching over us :)
P.S. 1999 ka rin graduate? Ako rin!
Post a Comment